AOYAMA FLOWER MARKET

สวัสดีครับเพื่อนๆ ที่ญี่ปุ่นช่วงนี้เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ เป็นช่วงที่อากาศกำลังเย็นสบาย ไม่หนาวเกินไปและไม่ร้อนเกินไป เหมาะแก่การมาเที่ยวแบบสบายๆ และที่ขาดไม่ได้สำหรับฤดูใบไม้ผลิที่ญี่ปุ่น ก็คงจะหนีไม่พ้นดอกซากุระ บางคนอาจจะคิดว่า ดอกซากุระเป็นดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่นหรือเปล่า ?? จริงๆแล้วดอกซากุระไม่ได้เป็นดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่น เป็นเพียงแค่ดอกไม้ที่เป็นตัวแทนของประเทศญี่ปุ่น  ดอกซากุระมีลักษณะพิเศษที่แตกต่างกันไป บางสายพันธุ์ก็จะเป็นสีขาว และบางสายพันธุ์ก็จะเป็นสีชมพู มีกลิ่นหอมที่อ่อนมากๆ ต้องพยายามดมถึงจะได้กลิ่น และกลิ่นก็แตกต่างกันอย่างลิบลับถ้าหากพูดถึงยาสระผมกลิ่นซากุระของบ้านเรา (เอากลิ่นมาจากไหน !) แล้วหน้าตาของดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่นเป็นอย่างไร ?? ดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่นคือ ดอกเบญจมาศ หรือดอกไม้ที่นำมาต้มเป็นเก๊กฮวยนั่นแหละ  สาเหตุที่ดอกเบญจมาศเป็นดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่น ก็เพราะว่าเป็นสัญลักษณ์ประจำราชวงศ์ญี่ปุ่นนั่นเอง   __________________________________________________ พูดถึงเรื่องดอกไม้กันแล้ว วันนี้ก็จะพาเพื่อนๆไปยังร้านขายดอกไม้ที่ไม่ได้เป็นเพียงแค่ร้านขายดอกไม้เท่านั้น แต่ข้างในร้านจะมีร้านคาเฟ่เล็กๆ ที่ขายชาดอกไม้และของหวาน ถึงแม้ว่าร้านจะเล็กกระจุ๋มกระจิ๋ม แต่คิวไม่กระจุ๋มกระจิ๋มนะครับ ยาวไปถึงถนน ใครที่ชื่นชอบทั้งดอกไม้ และทั้งชา ห้ามพลาด! AOYAMA FLOWER MARKET อาโอยาม่า ฟลาวเวอร์ มาร์เก็ต เป็นร้านขายดอกไม้ที่มีสาขาทั้งในและต่างประเทศประมาณ102สาขา เริ่มก่อตั้งเมื่อปี 1989 เอกลักษณ์ของร้านนี้คือไม่ได้เป็นเพียงแค่ร้านที่นำดอกไม้นานาชนิดมาตั้งวางขาย แต่เป็นร้านดอกไม้ที่นำดอกไม้นานาชนิดมาจัดรวมกัน ให้เหมาะกับไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิต ใครที่ไม่ทราบว่าจะจัดดอกไม้ยังไงให้ดูสวยงาม หรือจนกระทั่งใครที่ไม่มีแจกันดอกไม้ ทางร้านก็มีแบบที่ใส่แจกันมาเรียบร้อยแล้วพร้อมเอาไปวางไว้ในบ้านได้เลย AOYAMA FLOWER … Continue reading AOYAMA FLOWER MARKET

Advertisements

MY UNIVERSITY

บทความครั้งล่าสุดที่ตัวเองเคยเขียนคือช่วงพฤศจิกายนที่ผ่านมา จนกระทั่งตอนนี้ตัวเองก็พบช่วงเวลาที่เหมาะกับการเขียนบทความในครั้งนี้ ก่อนหน้านี้คอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คของผมได้ลาจากโลกไปแล้ว ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็ไม่ได้มีโอกาสเขียนเล่าเรื่องเกี่ยวกับชีวิตตัวเองเลย ถ้าให้เล่าช่วงเวลาสามเดือนที่ผ่านมาเป็นอย่างไรบ้าง เพียงแค่หนึ่งบทความก็ไม่สามารถบรรยายได้หมดแน่ๆ ถึงแม้จะพูดแบบนี้ คนที่จะมาเสียเวลานั่งอ่านชีวิตของผมนั้นก็คงจะเป็นศูนย์ ขนาดคนที่ผมอยากให้เข้ามาอ่าน ก็ไม่มีวี่แววแม้แต่จะคลิกเข้ามาในโลกของผมเลย _________________ ชีวิตของผมตอนนี้เข้าสู่ครึ่งปีของการมาแลกเปลี่ยน และใช้ชีวิตอยู่ในประเทศญี่ปุ่น สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่าเร็วกว่าเครื่องบิน หรือรถไฟชินคันเซ็นก็คือ เวลา .... สำหรับผม ต่อให้เวลามีมากกว่า24ชั่วโมงก็ตาม หรือให้เข็มนาฬิกาเดินช้ากว่าปกติ ก็ยังรู้สึกว่าเวลามันเดินเร็วอยู่ดี เพราะในช่วงเวลาที่ผมใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ เกิดความผูกพันธ์กับสภาพแวดล้อม รวมถึงผู้คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตประจำวัน อีกแค่ไม่กี่เดือนทุกๆอย่างตั้งแต่สภาพแวดล้อมรอบตัวผม รวมถึงผู้คนที่เราเห็นหน้ากันในชีวิตประจำวัน ก็จะหายไปพร้อมกับเวลาที่กำลังเดินอยู่ _________________ แทนที่เราจะได้ใช้ภาษาญี่ปุ่นกับเจ้าของภาษา กลายเป็นเราได้ใช้ภาษาญี่ปุ่นกับคนต่างชาติด้วยกันเสียมากกว่า ที่พูดไม่ได้หมายความว่าเราไม่เข้าหาคนญี่ปุ่น แต่คนญี่ปุ่นไม่ค่อยเข้าหาพวกเรานั่นแหละคือสาเหตุ นอกจากคนที่สามารถพูดได้เท่าเนทีฟสปีคเกอร์ พูดได้เหมือนเจ้าของภาษา คนที่สามารถทำให้การสนทนาไหลลื่น ก็คงไม่ต้องมานั่งบ่นแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า คนญี่ปุ่นจะไม่เข้าหาพวกเราเลย มีคนญี่ปุ่นจำนวนหนึ่งที่ชอบมานั่งสนทนาพูดคุยกับคนต่างชาติอยู่หลายครั้ง ขนาดที่ว่าไม่คุยกับชาติตัวเองเลยก็มี นอกจากที่กล่าวมาข้างต้น คนที่ไม่ชอบต่างชาติเลยก็มี ปะปนกันไปเป็นเรื่องปกติของคนต่างวัฒนธรรมอยู่แล้ว อยู่ที่เราจะปรับตัวกับสังคมใหม่ได้มากขนาดไหน และอยากจะบอกกับทุกคนว่า "ชีวิตต่างแดน ไม่ใช่เรื่องง่าย" เลยจริงๆ __________________ SPRING ตอนนี้ โรงเรียนและมหาลัยต่างๆที่ญี่ปุ่นเข้าสู่ช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ จนกระทั่งสิ้นเดือนมีนาคม คนที่มาเรียนที่ญี่ปุ่นแล้วยังไม่มีแฟน … Continue reading MY UNIVERSITY

Japanese Dormitory

Winter is COMING ชีวิตของผมที่วนไปวนมาเป็นกิจวัตรประจำวันในบ้านหลังหนึ่ง ตั้งแต่ตัวเองเกิดมาจนกระทั่งมัธยมปลาย เป็นช่วงชีวิตที่คิดว่าตัวเองสบายที่สุด ทุกเช้าตื่นมาพร้อมกับเสียงทำกับข้าวของแม่ ในทุกๆวันเพียงคิดแค่ว่า วันนี้แม่จะทำกับข้าวอะไรให้เรากิน ชีวิตที่แสนง่ายดายโดยที่ตัวเองไม่ต้องลำบากในวันนั้น จนกระทั่งวันที่ตัวเองก้าวเข้าสู่ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย และต้องมาใช้ชีวิตในหอพักทรงสี่เหลี่ยม มันทำให้คิดถึงช่วงชีวิตที่อยู่ในบ้านหลังเล็กๆ บางทีการเขียนบทความครั้งนี้ อาจจะทำให้ใครหลายคนรู้ว่า ผมเป็นคนที่อยู่บ้านแล้วไม่ค่อยทำอะไรเลย  จำได้ว่านานๆทีถึงจะช่วยงานบ้าน ส่งผลให้การใช้ชีวิตคนเดียวในหอพักค่อนข้างที่จะลำบากพอสมควร แต่ด้วยความที่ตัวเองอยู่หอพัก จึงทำให้การใช้ชีวิตเปลี่ยนไป ต้องทำอะไรทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว ทั้งรีดผ้า ทำกับข้าว ซักผ้า ถูพื้น กวาดห้อง กลายเป็นคนที่ต้องจัดระเบียบชีวิตของตัวเองหมดทุกอย่าง ถึงแม้ว่าห้องจะเป็นทรงสี่เหลี่ยมเล็กๆ แต่การใช้ชีวิตดูมีอะไรมากกว่าทรงสี่เหลี่ยมของห้องจริงๆ .... ..... Japanese Dormitory 寮生活は充実 หลังจากที่รถของมหาวิทยาลัยได้มารับนักเรียนแลกเปลี่ยนที่สนามบิน ก็ได้มาส่งนักเรียนแลกเปลี่ยนไปยังหอพักของตัวเอง หอพักของมหาลัยที่นี่มีทั้งหมด3แบบคือ 1.หอพักนักเรียนแลกเปลี่ยนโดยเฉพาะ (留学生会館)2.บ้านแชร์เฮ้าส์ ทุกคนอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน แต่แยกห้องนอน (shared house) 3.เป็นหอพักที่ไม่ได้อยู่ในการควบคุมของมหาวิทยาลัย ก็คือ หอพักทั่วไปนั่นแหละ  ซึ่งหอที่ผมอยู่ก็คือแบบแรก แต่จะอธิบายทั้ง3แบบให้ฟังนะครับ 1.หอพักนักเรียนแลกเปลี่ยนโดยเฉพาะ (留学生会館) คือหอพักที่อยู่ในการควบคุมของมหาวิทยาลัย มีทั้งหมดสามชั้น ชั้นแรกจะเป็นลานจอดรถ และมีห้องนั่งเล่นไว้พูดคุยกัน(談話室)ส่วนชั้นสองและสามก็จะเป็นห้องของนักเรียนรวมกันทั้งหมด 18 … Continue reading Japanese Dormitory

EXCHANGE STUDENT’s LIFE

สวัสดีครับทุกคนไม่ได้อัพซะนานเลย ยังจำผมได้มั้ยครับ จากบทความก่อนหน้านี้สามบทความ ผมไม่ได้อัพเพิ่มเพราะไม่มีเวลาได้เขียนเลย วุ่นวายอยู่กับเรื่องเอกสารเกี่ยวกับการไปญี่ปุ่นในครั้งนี้อยู่ครับ ดังนั้น สามเรื่องก่อนหน้านี้ถือว่าเป็นน้ำจิ้มในการเขียนบทความของผมแล้วกันนะครับ ไว้ถ้ามีโอกาสจะกลับมาเขียนต่อ งั้นแนะนำตัวใหม่แล้วกัน ผมชื่อนายศรัณย์ ยกล่อง นิสิตชั้นปีที่3 เอกภาษาญี่ปุ่น คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในช่วงเดือนเมษายนที่ผ่านมา ทางมหาวิทยาลัยได้เปิดรับสมัครนิสิตวิชาเอกภาษาญี่ปุ่น ไปเรียนต่อ ณ ประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 1 ปีการศึกษา ที่ Daito Bunka University จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในขณะนั้นเองผมจึงตัดสินใจที่จะสมัครเข้าเรียนมหาวิทยาลัยแห่งนี้ เพราะเนื่องจากมหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นมหาวิทยาลัยที่เพิ่งมาเซ็นสัญญา MOU(Memorandum of Understanding) กับทาง มศว และไม่เคยมีรุ่นพี่จากทางมหาวิทยาลัยไปแลกเปลี่ยน เราจึงอยากเป็นหนูทดลอง เพื่อไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากที่นั่นมาให้เพื่อนๆในเอก หรือในมหาวิทยาลัยต่อไป ด้วยเหตุผลที่กล่าวมาจึงตัดสินใจที่จะสมัคร หลังจากที่เราสมัครเสร็จเรียบร้อยแล้ว อาจารย์ในสาขาก็จะให้เราทำข้อสอบภาษาญี่ปุ่น และสอบสัมภาษณ์ ดูว่าทักษะภาษาญี่ปุ่นของเราเหมาะที่จะไปแลกเปลี่ยนหรือเปล่า หรือดูวิสัยทัศน์และข้อมูลของแต่ละคน ประมาณว่าสามารถเอาชีวิตรอดในต่างประเทศได้หรือไม่ จำนวนนิสิตที่สมัครโครงการนี้มีทั้งหมด 3 คน ซึ่ง 2 คนก็จะเป็นนิสิตแลกเปลี่ยนแบบปกติ คือ ได้รับเฉพาะทุนค่าเล่าเรียนเท่านั้น ส่วนค่าใช้จ่ายส่วนตัวทั้งหมดรวมถึงค่าที่พักจะต้องออกเอง … Continue reading EXCHANGE STUDENT’s LIFE

10DAYSINJAPAN EP3

ก่อนที่จะเริ่มเขียนตอนใหม่ บางทีเราก็ไม่อยากใช้คำขึ้นต้นแบบเดิมๆ จากการที่ได้เขียนบทความ ผมมีความรู้สึกว่า อยากจะหาวิธีเขียนต่างๆให้มันดูน่าสนใจ ให้คนที่เข้ามาอ่านแล้วเกิดความรู้สึกอยากติดตามตอนต่อไป การที่ทำให้คนหลายคนเข้ามาเรียนรู้ชีวิตคนอื่นผ่านตัวหนังสือมันเป็นเรื่องที่ยาก เพราะตัวหนังสือไม่สามารถสื่อถึงอารมณ์ของผู้เขียนได้อย่างลึกซึ้ง ดังนั้น การถ่ายทอดด้วยภาษาเขียน แล้วให้ผู้อ่านสามารถรับรู้ถึงความรู้สึกอย่างแท้จริงของผู้เขียนนั้น เป็นเรื่องที่ท้าทาย... บางคนอ่านแล้วอาจจะใช้นิ้วปัดหน้าจอไปเร็วๆ อ่านเฉพาะช่วงที่น่าสนใจ อ่านเฉพาะตัวหนังสือขนาดใหญ่ หรือตัวหนังสือที่สะดุดตา สำหรับคนที่ชอบอ่าน คงต้องปฏิเสธในข้อความที่ผมกล่าวมาข้างต้นแน่ๆ แต่สำหรับคนที่ไม่ชอบอ่านอะไรยาวๆแล้วละก็ แค่เห็นข้อความยาวๆคงจะต้องถอนหายใจไปพักหนึ่ง ถึงแม้ว่าผมจะเป็นแค่นักเรียนไม่ได้มีประสบการณ์อะไรมากมายเหมือนคนวัยทำงาน แต่ลองเปิดใจสักนิด บางทีบทความเล็กๆของผมครั้งนี้ อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของใครบางคนก็เป็นได้ PART 6 : เส้นชัย หลังจากที่สอบสัมภาษณ์เสร็จเป็นที่เรียบร้อย วันรุ่งขึ้นก็คือวันที่ผมรอคอยว่าชีวิตตัวเองจะลงเอยอย่างที่คาดหวังไว้หรือเปล่า ทาง TJYEC จะยอมจูงมือให้ผมไปญี่ปุ่นด้วย หรือจะให้ผมเดินกลับไปใช้ชีวิตของตัวเอง ทันทีที่เราลงจากเครื่อง ก็ได้ทราบข่าวถึงเรื่องการแจ้งผลสอบสัมภาษณ์ในคราวที่แล้ว ในบทความครั้งนี้ ผมไม่อยากเขียนในทำนองที่ว่า ก๊อต สอบผ่านนะ หรือ ได้ทุนไปญี่ปุ่นแล้วนะ แล้วก็เปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่นต่อ มันดูไม่น่าตื่นเต้นเท่าไหร่ ผมจะพูดในทำนองที่ว่า ชีวิตนี้ผมทำให้คนรอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์หรือพ่อแม่ ภูมิใจในตัวผมได้แล้ว นั่นแหละคือสิ่งที่ผมจะเขียนแทนประโยคเหล่านั้น   皆さんのおかげで、夢が叶う。ในที่สุดความฝันก็เข้ามาถึง สมัยที่ผมเรียนชั้นอนุบาลหรือสมัยประถม ผมชอบขบวนการห้าสี ชอบอุลตร้าแมน ชอบโดราเอมอน ชอบชินจัง หรือการ์ตูนต่างๆที่ทุกคนพอจะจำได้ว่า … Continue reading 10DAYSINJAPAN EP3

10DAYSINJAPAN EP2

こんにちは。สวัสดีครับทุกคน ต่อจากบทความที่แล้ว ผมได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับช่วงเตรียมสอบชิงทุนและตอนสอบเขียนเรียงความ สามารถย้อนอ่านได้ที่ 10DAYSINJAPAN EP1 นะครับ ขอบคุณทุกคนที่มาเยี่ยมชมเว็บไซต์นะคร้าบ 🙂 หลังจากที่จ๋าและผม ได้สอบข้อเขียนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เราสองคนและอาจารย์ก็ได้นั่งรถไฟกลับหาดใหญ่ และรอเวลาวันประกาศผล .. PART 3 : ประกาศผลสอบข้อเขียน ผมก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติที่โรงเรียน ช่วงนั้นเป็นช่วงกีฬาสีพอดี ทำงานเป็นสภานักเรียนช่วยงานกีฬาสีในโรงเรียน ทำหน้าที่เป็นประชาสัมพันธ์ ประกาศผลการแข่งขันของแต่ละสี ปกติแล้วผมก็เป็นเชียร์หลีดเดอร์ด้วยนะ เว้นแค่ปีนี้ปีเดียวที่ต้องทำหน้าที่เป็นสภานักเรียน ในช่วงนั้นก็มีปัญหากับอาจารย์ประชาสัมพันธ์ด้วยเพราะว่าไม่เคยไปประชุม ก็ถูกลดตำแหน่งให้ไปทำอย่างอื่นแทน (ก็ไม่ว่างไงไปสอบมา 555) ใครให้ทำอะไรก็ทำ กลายเป็น freelance ซะงั้น  แต่ในช่วงที่ตัวเองกำลังทำงานสภาอยู่ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นชื่อของอาจารย์ที่กำลังปรากฎอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ ในใจก็คิดว่า ต้องเป็นเรื่องประกาศผลสอบแน่ๆ พอคิดเช่นนั้นตัวเองก็เริ่มกังวลแล้วว่า ผลที่ออกมาจะเป็นอย่างไร ... " ก๊อต สอบผ่านนะ เตรียมตัวทำ portfolio แล้วก็เตรียมสคริปสอบสัมภาษณ์ด้วยล่ะ มีความสามารถพิเศษอะไรบ้างก็เอาออกมาโชว์ให้หมดเลยนะ " พออาจารย์พูดจบ หัวใจของผมที่กำลังห่อเหี่ยวอยู่เพราะโดนลดตำแหน่งประชาสัมพันธ์ ก็ได้พองโตขึ้นมาเหมือนเจอรักแท้อะไรอย่างนั้น ....  " จริงเหรอครับครู " … Continue reading 10DAYSINJAPAN EP2

10DAYSINJAPAN EP1

สวัสดีครับทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมเว็บไซต์ของผม นี่เป็นบทความแรกที่ผมจะทดลองเขียน ก่อนอื่นเลยขอแนะนำตัวก่อน ผมชื่อ นายศรัณย์ เรียกสั้นๆว่า ก๊อต ผมเป็นนิสิตชั้นปีที่3 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ คณะมนุษยศาสตร์ วิชาเอกภาษาญี่ปุ่น ผมมีความคิดที่อยากจะเขียนอะไรบางอย่าง เขียนประสบการณ์ต่างๆในชีวิตของผม และเล่าสู่กันฟัง ถ่ายทอดสิ่งนั้นให้ทุกคนโดยการเขียนบล็อก บางคนอาจจะคิดว่า "facebook ก็มีทำไมไม่โพสต์ล่ะ" สมัยนี้สื่อออนไลน์ต่างๆก็มีเยอะมากขึ้นเรื่อยๆแตกต่างจากเมื่อก่อนมาก แต่ความคิดริเริ่มที่อยากจะเขียนบล็อกหรือเขียนบทความ มันก็เริ่มมาจาก วันที่ผมได้ลงเรียนวิชา JAPANESE WRITING นี่แหละครับ เซ็นเซ(อาจารย์)จะให้นิสิตเขียนบทความคนละเรื่องเป็นภาษาญี่ปุ่น เรื่องอะไรก็ได้ที่ตัวเองอยากจะเขียน ซึ่งส่วนตัวแล้วผมเป็นคนชอบเขียนมาก อยากลองใช้ความรู้ที่ตัวเองเรียนมาถ่ายทอดให้ชาวญี่ปุ่นผ่านการเขียน จากที่กล่าวมาข้างต้น จึงทำให้ผมมีความคิดริเริ่มที่อยากจะมีบล็อกเป็นของตัวเอง ... ก่อนหน้านี้ที่ผมเคยเขียนบล็อกเป็นภาษาญี่ปุ่นก็มีหลายเรื่องนะครับ เช่น แนะนำเมืองหาดใหญ่ แนะนำภาพยนตร์ไทยที่ถ่ายทำในญี่ปุ่น เทศกาลและประเพณี แม้กระทั่งอาหารใต้ผมก็เขียนเป็นภาษาญี่ปุ่นมาแล้ว (แต่คนญี่ปุ่นไม่ค่อยเข้ามาอ่านเลย555) แต่ก่อนที่จะpublishลงบล็อก ก็ต้องให้เซ็นเซตรวจภาษาก่อนว่าตรงไหนผิดบ้างจึงจะpublishลงได้ครับ งั้น เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า เรื่องที่ผมจะเขียนต่อไปนี้ มันเป็นเรื่องที่ผ่านมาประมาณ 4 ปีแล้วครับ ตั้งแต่ปี 2556 (2013) ผมได้รับทุนไปแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมไทยและญี่ปุ่นที่เมือง ASO จังหวัดคุมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่นครับ ทุนครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจาก … Continue reading 10DAYSINJAPAN EP1